भुंकणारे भुंकू दे
भुंकणारे भुंकू दे, नको त्यांचा संग।
आपले आपण चालत जावे धरून विठ्ठलाचे चांग॥ ध्रु॥
जगाचे काम हे बोलायचे असते।
दुसऱ्याच्या दोषात सुख त्यांना दिसते॥
लोकांच्या तोंडाला नाही रे लगाम।
तुझे तू करत जा रे विठ्ठलाचे नाम॥
कुत्रा तो भुंकतो आपल्याच थारी।
सज्जन तो दुर्बुद्धी कधी ना धारी॥
तुटला जरी संवाद जगाशी आपला।
विसरू नको कधी या पांडुरंगाला॥
सत्संग धरी तू ऐक संतवाणी।
तरून जाशील पैस भवसिंधू पानी॥
काशिराम म्हणे धरावी ती वाट।
भक्तीची ही साधी आणि सोपी वाट॥